هر رنگ و بو که می دمد از نوبهار صنع

با هم چه رنگها که نه گلباز می کند

شام ابد به جیب تو سر می برد فرو

صبح ازل زتو سخن آغاز می کند

آیینه خیال تو پرداز می کند

گر فطرت تو پر نزند در فضای قدس

خاک فسرده راکه فلکتاز می کند