گر فطرت تو پر نزند در فضای قدس

صبح ازل زتو سخن آغاز می کند

هر رنگ و بو که می دمد از نوبهار صنع

آیینه خیال تو پرداز می کند

خاک فسرده راکه فلکتاز می کند

زبن باغ نی دمیدن صبحی و نی گلی ست

سحرآفرین تبسمت اعجاز می کند