هرقدر پر می زند افسردگی گل می کند

انتظار ناز استغنا نگاهی می کشم

کز غبارم سرمه چشم تغافل می کند

غیر خاکستر دلیل اضطراب شعله نیست

عافیت خواهی به هر افسونی از جا در میا

خاک بر باد است اگر ترک تحمل می کند

دل به مستی چون نغلتد درهوای نرگست