شمع بساط بیکسان ساز لگن نمی کند

از عزبی به طبع خود جمع مکن مواد ننگ

شوهر خویش می شود مرد که زن نمی کند

ناله به شعله می تپد حلقه داغ گو مباش

زخم تو آنچه می کند با دل خستگان عشق

صبح نکرده با هوا، گل به چمن نمی کند

سایه دور ازآفتاب مغتنم خود است و بس