کان غایب از نظر به دل من چه می کند

بخت سیه زچشم کسان جوهرم نهفت

شبهای تار ذره به روزن چه می کند

فریاد از که پرسم و پیش که جان دهم

هستی برای هیچکس آسودگی نخواست

گر دوست این کند به تو دشمن چه می کند

تیغ قضا سر همه درپا فکنده است