چون طفل بر زمین مفکن گریه می کند

عقل از فسون نفس ندارد برآمدن

بیچاره است مرد چون زن گریه می کند

اشکی که مهر پروردش در کنار چشم

ای قطره غفلت از نم چشم محیط چند

از درد غربت تو وطن گریه می کند

تیمار جسم چند عرق ریز انفعال