حرص گوارا گرفت تلخی ادبار منع

قطره چو گوهر شود بد گهری می کند

در همه حال آدمی شخص ملک سیرت است

لیک به جاه اندکی ناز خری می کند

پیش طمع دور باش نیشکری می کند

جوهر فرهاد نیست ورنه در این کوهسار

صورت هر سنگ و گل ، مو کمری می کند