آتش است آبی که در جامت زلالی می کند

غره نتوان زیست بر باد و بروت اعتبار

چینی فغفور را یک مو سفالی می کند

وهم چون شمعت گداز دل گوارا کرده است

از زبان حیرت دیدار کس آگاه نیست

عمرها شد چشم من فریاد حالی می کند

جز ندامت نیست دلاک کسلهای هوس