گوشه دیوار فقرم گرمی پهلو بس است

عمرها شد چشم من فریاد حالی می کند

جز ندامت نیست دلاک کسلهای هوس

دست افسوسی که دارم سینه مالی می کند

سایه ، بر دوش و برم ، کار نهالی می کند

چون چنار از بی بری هم کاش تا پیری رسم

چاره من دود آه کهنه سالی می کند