زبن من و ما چون شرارکاغذ آتش زده

نظم امکانی کجا ضبط روانی می کند

کوه هم گر پا فشارد سکته خوانی می کند

اندکی دامن فشاندن گل فشانی می کند

خلق از آغوش عدم نارسته می جوید فراغ

بی نشانی هم تلاش بی نشانی می کند