اندکی دامن فشاندن گل فشانی می کند

نظم امکانی کجا ضبط روانی می کند

کوه هم گر پا فشارد سکته خوانی می کند

زبن من و ما چون شرارکاغذ آتش زده

خلق از آغوش عدم نارسته می جوید فراغ

بی نشانی هم تلاش بی نشانی می کند

ذوق خودداری ز ما جز پستی همت نخواست