تا کسی از خود برآید نردبانی می کند

ذوق خودداری ز ما جز پستی همت نخواست

خاک اگر تمکین نچیند آسمانی می کند

این بلند و پست کز گرد نفس گل کرده است

عجز پر بی پرده است اما درشتیهای طبع

مغز بی ناموس ما را استخوانی می کند

از تعین چند مهمان فضولی زبستن