بهوش باش که منزل رسیدن لنگند

فریب صلح مخور ازگشاده رویی خلق

که تنگ حوصلیگیهای عرصه جنگند

به وادیی که طلب نارسای مفصد اوست

نوای پرده ی بیتابی نفس این است

که عافیت طلبان سخت غفلت آهنگند

تو هر شکست که خواهی به دوش ما بربند