جز گرد احتیاج که ننگ تنزه است

در پرده های خامشی آواز ما بلند

ساغر به طاق همت منصور می کشیم

بر دوش ما سری است زگردن جدا بلند

موجی نیافتیم درآب بقا بلند

خط بر زمین کش ، از هوس خام صبرکن

دیوار اعتبار شود تا کجا بلند