ساغر به طاق همت منصور می کشیم

جمعیت ازسری که نشد هیچ جا بلند

کلفت نوای دردسر هیچکس نه ایم

در پرده های خامشی آواز ما بلند

بر دوش ما سری است زگردن جدا بلند

جز گرد احتیاج که ننگ تنزه است

موجی نیافتیم درآب بقا بلند