در پرده های خامشی آواز ما بلند

عرض اثر، نشانه آفات گشتن است

جمعیت ازسری که نشد هیچ جا بلند

کلفت نوای دردسر هیچکس نه ایم

ساغر به طاق همت منصور می کشیم

بر دوش ما سری است زگردن جدا بلند

جز گرد احتیاج که ننگ تنزه است