کلفت نوای دردسر هیچکس نه ایم

دل شیشه ها شکست و نکردم صدا بلند

عرض اثر، نشانه آفات گشتن است

جمعیت ازسری که نشد هیچ جا بلند

در پرده های خامشی آواز ما بلند

ساغر به طاق همت منصور می کشیم

بر دوش ما سری است زگردن جدا بلند