آیینه است ، گاه خطا، رنگ اهل شرم

چون نی به جای آب نفس درگلوکنند

نقش خیال و خامه نقاش مشکل ست

ما را مگر به فکر میان تو مو کنند

بی دستگاه شامه گل چشم بوکنند

شوخی به سیر عالم ما ره نمی برد

چشمی مگر در آبله پا فروکنند