شوخی به سیر عالم ما ره نمی برد

ما را مگر به فکر میان تو مو کنند

آیینه است ، گاه خطا، رنگ اهل شرم

بی دستگاه شامه گل چشم بوکنند

چشمی مگر در آبله پا فروکنند

آن نامقیدان که در اثبات مطلقند

آب نرفته را زتوهم به جوکنند