آب نرفته را زتوهم به جوکنند

شوخی به سیر عالم ما ره نمی برد

چشمی مگر در آبله پا فروکنند

آن نامقیدان که در اثبات مطلقند

در بحرکاینات که صحرای نیستی ست

حاصل تیممی است به هرجا وضوکنند

بیدل دماغ نشئه ندارد گدای عشق