به که ما نیز چو شبنم عرقی آب شویم

آب در کسوت آیینه چها می بیند

بلبل ما چه کندگر نشود محو خروش

از رگ گل همه محراب دعا می بیند

کان گلستان حیا جانب ما می بیند

همه ماضی ست کجا حال و کدام استقبال

دیده هر سو نگرد رو به قفا می بیند