دیده هر سو نگرد رو به قفا می بیند

به که ما نیز چو شبنم عرقی آب شویم

کان گلستان حیا جانب ما می بیند

همه ماضی ست کجا حال و کدام استقبال

بس که کاهیده ام از درد تمنا بیدل

موی دارد به نظر هرکه مرا می بیند