در راه تو هرچه از غبارم

ازعکس تو دست در حنا بود

جوشید ز شعله تو داغم

سرچشمه عجز، کبریا بود

برداشت فلک کف دعا بود

هر آه که برکشیدم از دل

چون موج به گوهر آشنا بود