برداشت فلک کف دعا بود

جوشید ز شعله تو داغم

سرچشمه عجز، کبریا بود

در راه تو هرچه از غبارم

هر آه که برکشیدم از دل

چون موج به گوهر آشنا بود

دل نیز چو سینه استخوان داشت