پیری ام جز ساغر تکلیف جان کندن نداد

لغزش پا هم به راهت خامه بهزاد بود

سرمه اکنون نسخه خاموشی از من می برد

یاد ایامی که مو هم بر تنم فریاد بود

قامت خم گشته بیدل تیشه فرهاد بود