غنچه هم عمری به ضبط دامن دل چنگ بود

بعد ازبن از سایه باید دید عرض آفتاب

تا تغافل داشت حسن آیینه ما زنگ بود

کس نمی گردد حریف منع از خود رفتگان

نوحه توفان کرد هرجا نغمه سرکردیم ما

ساز ما را خیر باد عیش پیشاهنگ بود

هر قدر اسباب دنیا بیش ، بار وهم بیش