غیر را در دل شکوه عشق گنجایش نداد

صبح از ایجاد تبسم چین روی زال بود

بی نصیبان چشم درگرد دو رنگی باختند

ورنه حسنش را سواد هردو عالم خال بود

خانه خورشید از خورشید مالامال بود

جلوه عیش و الم یکسر به موهومی گذشت

عمر را کیفیت تصو یر ماه و سال بود