ناله فرهاد می آید هنوز از بیستون

این حباب بی سر وپا پرتنک سرمایه بود

مایه بالیدن ما پهلوی خود خوردنست

درگداز استخوان شمع شیر دایه بود

رونق تفسیر قرآن وفا این آیه بود

این شماتتهای یاران زیر چرخ امروز نیست

خانه شطرنج تا بوده ست خوش همسایه بود