دربار شرر شوخی برق نظری بود

از جرات پرواز به جایی نرسیدیم

جمعیت بی بال و پری ، بال و پری بود

تا شوق کشد محمل فرصت ، مژه بستم

نگذاشت فلک با تو مقابل دل ما را

فریاد که آیینه به دست دگری بود

روزی که گذشتی ز سر خاک شهیدان