علم به هرزه درایی شدیم ازین غافل

که سجده نیز درین راه سرگردانی بود

طراوت گل اظهار شبنمی می خواست

ز خجلت آب نگشتن چه زندگانی بود

که صد کتاب سخن محو بیزبانی بود

تلاش موج درتن بحر هیچ پیش نرفت

گهر دمیدن ما پاس بیکرانی بود