گرتا به ابد در غم اسباب بمیرد

چون بیضه شکستی دمدت بال و پر از خود

هیهات به صد دشت و در از وهم دویدیم

اما نرسیدیم به گرد اثر از خود

عالم همه راضی ست به این دردسر از خود

افتاد به گردن ، غم پیری ، چه توان کرد

زبن حلقه هم افسوس نرفتم بدر ازخود