فرصت رنگ حنا از کف ما می رود

سجده نمی خواهدت زحمت جهد قدم

چون سرت افتاد پیش نوبت پا می رود

زبن همه باغ و بهاردست بهم سوده گیر

در چمن اعتبارگر همه سیر دل است

چشم نخواهی گشود عرض حیا می رود

هرزه خرام است و هم بیهده تازست فکر