بیکار نیست دور خرابات زندگی

با دامن تو هرکه نپیوست می رود

اشکم به رنگ سیل در این دشت عمرهاست

بیتاب آن غبار که ننشست می رود

هرکس ز خویش تا تا نفسی هست می رود

تا کی به گفتگو شمری فرصتی که نیست

ای بی نصیب ماهی ات از شست می رود