تا کی به گفتگو شمری فرصتی که نیست

بیتاب آن غبار که ننشست می رود

بیکار نیست دور خرابات زندگی

هرکس ز خویش تا تا نفسی هست می رود

ای بی نصیب ماهی ات از شست می رود

بیدل دگر تظلم حرمان کجا برم

من جراتی ندارم و او مست می رود