به داغ می کند آخر جنون خرامیها

که شبنم از برگل خیزد و هوا نشود

دل از غبار تعلق نمی توان برداشت

نسیم وادی عبرت اگر عصا نشود

چو شمع به که کسی سربرهنه پا نشود

ز چشم حرص یقین دارم اینقدر بیدل

که خاک گور هم این زخم را دوا نشود