حسرت دل را حساب از دیده باید خواستن

گر مس مردم ز فیض کیمیا زر می شود

نیست بی القای معنی حیرت سرشار ما

طوطی از آیینه روشن سخنور می شود

هرچه دارد شیشه ما وقف ساغر می شود

در دبستان جنون از بس پریشان دفتریم

صفحه ما را چو دریا موج مسطر می شود