پر میفشان بر دل ما دامن زلف رسا

عالمی با هم جدا از اصل دشمن می شود

از لب خندان به چشم جام می می گردد آب

عشرت سرشار هم سامان شیون می شود

زین اداها سبحه زنار برهمن می شود

ختم کار جستجو بر خاک عجز افتادنست

اشک چون ماند از دویدنها چکیدن می شود