گوهر ازگرد یتیمی در حصار آبروست

شوخی موج این گهرها را فلاخن می شود

در بساط جلوه ناموس تپشهای دلم

حیرت آیینه بار خاطر من می شود

فقر در غربت چراغ زیر دامن می شود

گر چنین پیچد به گردون دود دلهای کباب

خانه خورشید هم محتاج روزن می شود