هرچه دل گم می کند بر دیده تاوان می شود

حاکم معزول را از بی وقاری چاره نیست

زلف در دور هجوم خط مگس ران می شود

اشک در کار است اگر ما رنگ افغان باختیم

شعله ما هرقدر خاکستر انشا می کند

جامه عریانی ما را گریبان می شود

دستگاه هستی از وضع سحر ممتاز نیست