جامه عریانی ما را گریبان می شود

اشک در کار است اگر ما رنگ افغان باختیم

هرچه دل گم می کند بر دیده تاوان می شود

شعله ما هرقدر خاکستر انشا می کند

دستگاه هستی از وضع سحر ممتاز نیست

گردی از خود می فشاند هر که دامان می شود

کاهشم چون شمع مفت دستگاه حیرت است