دستگاه هستی از وضع سحر ممتاز نیست

هرچه دل گم می کند بر دیده تاوان می شود

شعله ما هرقدر خاکستر انشا می کند

جامه عریانی ما را گریبان می شود

گردی از خود می فشاند هر که دامان می شود

کاهشم چون شمع مفت دستگاه حیرت است

نیست بی سود تماشا آنچه نقصان می شود