گردی از خود می فشاند هر که دامان می شود

شعله ما هرقدر خاکستر انشا می کند

جامه عریانی ما را گریبان می شود

دستگاه هستی از وضع سحر ممتاز نیست

کاهشم چون شمع مفت دستگاه حیرت است

نیست بی سود تماشا آنچه نقصان می شود

تا توانی بیدل از مشق فنا غافل مباش