موج می از وسعت ساغر پریشان می شود

مقصدت وهم است دل از جستجوها جمع کن

رهرو اینجا در پی رهبر پریشان می شود

گر لب اظهار نگشایی نفس آواره نیست

چون نفس بی ضبط گردد اشک باید ریختن

رشته هر گه بگسلد گوهر پریشان می شود

از تپیدن گرد نومیدی به گردون برده ایم