بی بهره را ز مایه امداد کس چه سود

چشمی که محو صنعت بیچون نمی شود

در طبع خلق وسوسه اعتبارها

خاری ست ناخلیده که بیرون نمی شود

دریا حریف کاسه واژون نمی شود

بی پاسبان به خاک فرو رفته گنج زر

پر غافل ست خواجه که قارون نمی شود