دریا حریف کاسه واژون نمی شود

در طبع خلق وسوسه اعتبارها

خاری ست ناخلیده که بیرون نمی شود

بی بهره را ز مایه امداد کس چه سود

بی پاسبان به خاک فرو رفته گنج زر

پر غافل ست خواجه که قارون نمی شود

گل ، یاد غنچه می کند و سینه می درد