گل ، یاد غنچه می کند و سینه می درد

دریا حریف کاسه واژون نمی شود

بی پاسبان به خاک فرو رفته گنج زر

پر غافل ست خواجه که قارون نمی شود

رفت آنکه جمع می شدم اکنون نمی شود

بیتاب عشق را ز در و دشت چاره نیست

لیلی خیال ما ز چه مجنون نمی شود