قیامت دو نفس عمر و حسرت جاوید

ز دور می شنوم گر زبان ما و شماست

جلاجلی که صدا بسته بر دف ناهید

جز اختراع جنون امل طرازان نیست

تلاش خلق به جایی نمی رسد اما

همان به دوش نفس ناقه می کشد امید

حذر ز نشئه دولت که مستی یک جام