به اندیشه دل مکن مهتری

تو بیماری اکنون و ما چون پزشک

پزشک خروشان به خونین سرشک

تو از بنده بندگان کمتری

همی کینه با پاک یزدان نهی

ز راه خرد جوی تخت مهی

شبان زاده را دل پر از تخت بود