همی کینه با پاک یزدان نهی

پزشک خروشان به خونین سرشک

تو از بنده بندگان کمتری

به اندیشه دل مکن مهتری

ز راه خرد جوی تخت مهی

شبان زاده را دل پر از تخت بود

ورا پند آن موبدان سخت بود