مرا به سایه بخت سیه شکر خوابی ست

ز چشمه سار گداز دل آب بردارید

جنون حکم قضا تیغ برکف استاده است

سری که نیست به گردن ز خواب بردارید

ز خاک من علم آفتاب بردارید

هجوم خنده نم چشم می کند ایجاد

به هرگلی که رسید این گلاب بردارید